(Episod 3)
Dia baru sahaja masuk ke dobi.
Sedia.
Mula.
Oh Tuhan.
Ibu?
- Oh Tuhan. - Ibu!
Ibu!
Puan.
- Awak tidak apa-apa? - Awak tidak apa-apa?
- Do Hun, saya baik-baik sahaja. - Biar saya bantu awak.
Awak hampir cedera teruk.
Apa patut saya lakukan dengan semua makanan ini?
- Terima kasih. - Terima kasih.
Tiada masalah.
- Awak cedera? - Tidak, saya baik-baik sahaja.
Kenapa awak menunggang dengan laju di laluan pejalan kaki?
- Maafkan saya. Awak tidak apa-apa? - Saya baik-baik sahaja.
- Awak langsung tidak cedera? - Tidak, saya baik-baik sahaja.
Berikan kepada saya. Saya akan bawakan.
Saya tumpahkan segalanya.
Membazirnya.
Di mana awak?
Apa yang awak buat? Awak suruh saya ambil baju.
Kenapa ibu datang melawat tanpa beritahu?
Berikan telefon kepada dia.
Baiklah. Saya akan berada di sana tidak lama lagi.
- Rambut awak. - Rambut?
Tanggalkan rambut palsu itu.
Awak tiada masa. Pergi sekarang!
Tangan saya berbau busuk.
Saya akan pergi sekarang.
Su Jin, kasut awak!
Su Jin, tukar kasut awak!
Su Jin, kasut awak.
Tukar kasut awak!
Kasut awak!
Apa patut saya buat?
Apa yang awak buat dengan berkaki ayam?
Awak berjalan pulang seperti itu?
Awak sudah hilang akal?
Ibu! Di mana awak?
Saya di sini.
Oh Tuhan. Kenapa awak nampak selekeh?
Awak nampak seperti seseorang yang dikejar oleh anjing liar.
Kenapa awak datang tiba-tiba tanpa menghubungi?
Awak pernah hubungi saya ketika awak melawat?
Tunggu, saya boleh bau ia dari sini juga.
Saya ada tumpahkan jus asin ketam di sekitar sini?
Awak membuat ketam asin?
Di mana?
Hei, tunggu.
Saya rasa bau itu datang dari sini. Awak tidak bau?
Saya tidak pasti.
- Lazatnya. - Oh Tuhan.
Saya sudah larang awak makan dengan tangan!
- Sakitlah. - Oh Tuhan.
Tapi, kenapa bekas ini hanya separuh penuh?
Saya tidak tahu. Bau tidak hilang dengan mudah dari tangan awak.
- Pergi basuh tangan. - Baiklah.
Si nakal itu.
Kenapa awak duduk di sini? Pergi duduk di sebelah sana.
Awak tidak suka anak awak duduk di sebelah?
Oh Tuhan, awak mengganggu saya. Pergi duduk di sebelah sana.
Tiada siapa bercakap dengan baik kepada saya.
Mak cik di hospital mana?
Awak tidak perlu melawat dia.
Saya hanya perlu menjaga dia selama seminggu...
sehingga pak cik awak kembali,
jadi jangan risau tentang mak cik awak atau saya.
Bagaimana dia patahkan jari kaki?
Awak kenal anak perempuannya, Ji Seon, bukan?
Dia bercerai walaupun baru beberapa bulan berkahwin.
Mak cik awak sangat marah lalu menendang sesuatu.
Ramai orang bercerai.
Jika begitu, kenapa perlu berkahwin?
- Maaf, Do Hun. Makanlah. - Baiklah.
- Awak tidur di sini malam ini? - Apa yang boleh saya buat?
Kita tidak boleh tidur di bilik yang berbeza...
kerana ibu awak ada di sini.
Saya rasa ia boleh berlaku.
Saya dengar dia di hospital sekarang.
Awak tidak letih?
- Awak tidak mahu tidur? - Saya tidak letih.
Kerepek baru yang dicipta Do Hun ini lazat. Rasanya tidak masin.
Ya, mereka sangat sesuai dimakan dengan bir.
- Awak mahu minum bir? - Tidak mengapa.
Oh Tuhan, si tidak guna itu.
- Ia menyeronokkan? - Sudah tentu.
Saya takkan menontonnya jika ia bosan.
Oh Tuhan, pergilah tidur.
Mereka kata, orang tua akan tertidur di waktu petang,
tapi awak tidak banyak tidur.
Si tidak guna yang hilang akal. Oh Tuhan.
Semua pasangan suami isteri hidup seperti itu.
Semua drama TV hanya tunjukkan orang yang mahu bercerai.
Saya patut bercerai.
Kebolehan saya yang terbaik.
Semasa dia berjalan lebih dekat ke arah saya,
jantung saya mula berdebar dengan sangat laju.
Tapi, pada ketika itu, dia memandang wajah saya.
Jantung saya hampir berhenti.
Saya tidak dengar degupan jantung saya.
Saya fikir saya sudah mati.
Sebenarnya, awak pasti dia melihat wajah awak?
Ya, saya pasti.
Dia juga berterima kasih kepada saya.
Awak serius? Oh Tuhan!
Tahu apa yang lebih tidak masuk akal?
Ibu saya juga tidak mengenali saya.
Lihat? Suami dan ibunya tidak mengenali dia.
Baiklah. Awak jurusolek kesan khas yang bagus.
Tapi, mereka sedang sibuk kerana kemalangan kecil itu.
Berbeza jika awak berdua berbual berhadapan seperti ini.
Awak kata akan beri sokongan penuh jika saya tidak tertangkap.
Dia benci mereka yang tidak tunaikan janji.
Oh Tuhan. Apa pun, saya tidak boleh membantu awak.
Berlatih lagi. Ini tidak dikira kerana kemalangan basikal itu.
Saya sudah kata, ibu saya juga tidak mengenali saya.
Saya tidak mahu masuk campur dengan bertanya soalan seperti ini,
tapi saya perlu tahu apa yang berlaku.
Kenapa awak mahu bercerai?
Awak tidak boleh berbincang dengan dia?
Sudah tentu saya takkan buat ini jika itu berhasil.
Su Jin.
Awak tahu saya ambil berat tentang awak, bukan?
Memang ini satu-satunya jalan penyelesaian?
Saya benar-benar berharap awak dapat cari penyelesaian berbeza.
Jika awak teragak-agak,
awak tidak perlu menolong saya. Saya akan minta diri dahulu.
Su Jin.
Dia kata tidak dapat bantu awak?
Saya ada idea yang hebat.
Awak mahu mencubanya?
Minum.
- Ambil ini. - Apa ini?
Sijil hadiah istimewa hanya untuk awak.
Ini benar-benar percuma?
Mereka akan ambil duit saya dengan bayaran tambahan?
Ini untuk bilik suit mereka.
Awak boleh menebusnya bila-bila masa sehingga akhir bulan Disember.
Tapi, saya akan bunuh awak jika awak bawa wanita lain ke sana.
Katanya restoran awak tidak berjalan dengan baik. Ini mesti mahal.
Ya, ia mahal. Jadi, boleh awak bayar dengan duit tunai...
setiap kali awak makan di sini?
Kenapa? Untuk awak elak dari cukai?
Itu kerana bayaran pemprosesan kad kredit.
Tunggu sebentar.
Kawan saya calarkan kereta awak semasa mengeluarkan kereta dia tadi.
Kami minta maaf.
Kami menunggu di hadapan kereta awak sekarang.
Jangan risau. Awak boleh pergi sahaja.
Apa? Pergi sahaja?
Dia sudah hilang akal?
Hei, awak tidak boleh biarkan mereka!
Kereta itu takkan rosak hanya kerana sedikit calar.
Kereta akan rosak! Jika orang calarkan kereta awak,
awak akan rasa kecewa. Dan, kerana itu,
kereta tidak bergerak lancar walaupun awak pijak pedal pemecut.
Oh Tuhan.
Apa ini?
Rasanya tidak wajar jika kami pergi, jadi saya hantar gambar ini.
Oh Tuhan, lihat ini. Awak perlu lihat.
Calarnya sangat teruk, bukan?
Zaman ini, orang jujur seperti ini sepatutnya dimaafkan.
Jika awak biar perkara ini, orang anggap awak mudah ditolak.
Saya tidak boleh alihkan kereta kerana minum. Pulangkannya.
Awak boleh minum dan belanjakan lebih banyak duit di sini.
Saya akan pergi mengajar mereka.
- Beri saya kunci kereta. - Oh Tuhan, lupakannya.
- Berikan ia kepada saya. - Ia tidak perlu.
- Di mana? - Oh Tuhan.
Helo? Saya minta maaf tentang perkara ini.
Kawan saya sudah pergi,
tapi jika awak hubungi saya, saya akan bayar ganti rugi...
Oh Tuhan!
Oh Tuhan, calarnya sangat teruk.
Tunggu. Ke mana dia pergi?
Awak ada di sana.
Helo, awak mesti sangat risau.
- Saya minta maaf tentang ini. - Oh Tuhan. Kenapa minta maaf?
Awak tidak perlu minta maaf pada saya.
Ini bukan kereta saya.
Dan, kereta nampaknya tidak apa-apa.
Tolong beritahu saya selepas awak membaikinya.
Oh Tuhan, ia tidak perlu dibaiki.
Dan, awak kata, kawan awak yang calarkan kereta.
Saya juga sebenarnya di sini bagi pihak kawan saya.
Kebetulan yang menarik.
Kita berjumpa seperti ini kerana kawan-kawan kita.
Jika awak tidak keberatan,
boleh beritahu saya nama awak?
- Apa? - Jangan salah anggap.
Hanya sekiranya kawan saya mahu membaikinya.
Cha Yu Jeong.
Itu nama awak atau nama kawan awak?
Jadi, ini nombor awak?
Terima kasih. Maksud saya...
Tunggu. Oh Tuhan. Bagaimana kereta nampak lebih baik dengan calar?
Jadi, sila hubungi saya.
- Baiklah. Selamat pulang. Terima kasih.
Tunggu, awak mahu saya hantar ke rumah?
Cha Yu Jeong.
010-9542-4582.
Cha Yu Jeong. Cantiknya dia.
Padam.
Saya tidak peduli.
Ini ada sedikit makanan.
Oh Tuhan, apa ini?
Mahu saya isi gelas awak?
Terima kasih.
- Boleh saya minum bersama awak? - Ya, sudah tentu. Duduklah.
Baiklah.
Awak tahu yang saya tidak masuk campur dalam urusan orang.
Awak tahu, Su Jin memiliki hati yang baik.
Dia akan segera ubah fikiran jika awak lebih prihatin pada dia.
Dan, tentang mempunyai anak...
Saya akan pujuk dia untuk ambil masa dan fikirnya lagi.
Saya takkan bersetuju untuk memiliki anak.
Awak benar-benar Do Hun yang saya kenal?
Kenapa dengan awak?
Awak tahu,
saya ubah pandangan saya mengenai kehidupan.
Orang yang sudah berkahwin dan mempunyai anak...
menjalani kehidupan yang membosankan.
Perkahwinan...
boleh melemaskan awak.
Awak tidak boleh buat apa-apa walaupun jika awak mahu lakukannya.
Dari apa yang saya tahu, awak dapat buat semua yang awak mahu lakukan.
Saya selalu berfikir banyak perkara, dan tidak boleh bernafas.
Mungkin saya tidak...
sesuai untuk berkahwin sejak dari mula.
Awak mencintai...
Su Jin?
Saya cintakan dia.
Tapi, perkahwinan tidak boleh berkekalan...
hanya dengan cinta semata-mata.
Awak tingkatkan jualan kami?
Awak berjaya tipu dia?
Hei. Itu sangat...
Bukan itu maksud saya.
Kereta itu nampak bagus, jadi saya benarkan dia pergi.
Ia seorang wanita?
Hei. Awak rasa ada ramai orang yang seiras dengan isteri awak?
Apa maksud awak?
Tidak mengapa.
Dia nampak sangat seiras.
Apa-apapun, dia sangat cantik.
Awak dapatkan nombor telefon dia dengan guna kereta saya?
Hei.
Kereta awak bukannya istimewa. Lepaskan obsesi awak.
Awak cakap yang itu akan buat awak mudah mengalah.
Apa? "ramen mudah mengalah"?
Itu tiada dalam menu kami. Biar saya sediakan sesuatu yang sedap.
Kita tiada sesuatu yang dipanggil "ramen mudah mengalah", bukan?
Jadi, bagaimana?
Ada masalah yang timbul.
- Awak ditangkap? - Saya tidak ditangkap,
tapi suami saya hantar kawan. Strategi kita gagal.
Jadi? Apa sebenarnya yang berlaku?
Oh Tuhan.
Kenapa awak masih di sini?
Awak sedang buat apa?
Apa? Apa yang awak cakap?
Awak tidak dengar apa yang saya cakap?
Awak sedang bermesej dengan siapa?
Dengan seorang lelaki?
- Tidak. - Jadi, kenapa awak terkejut?
- Ini bukannya apa-apa. - Saya tidak rasa begitu.
Tidak mungkin.
Beri saya telefon awak.
Saya tidak boleh.
Ye Rim!
Awak cakap mahu guna kereta esok?
Saya calarkan bamparnya sedikit, supaya awak tahu.
- Awak tidak perlu baikinya. - Baiklah.
Malam ini...
ibu tidur dengan mak cik di hospital.
Carlos yang datang sebaliknya?
Ya. Saya sangat terkejut.
- Tapi, dia tidak dapat cam saya. - Betulkah?
Jadi, awak cuba pikat dia sebagai latihan.
Saya rasa sangat malu.
Saya hampir alami serangan jantung.
Saya rasa ia kedengaran seperti menyeronokkan.
Awak anggap sebagai satu ujian.
Bagaimana awak yang cuba pikat dia.
Tapi, Brain memang takkan bantu awak?
Bukan dia sangat bijak sehingga...
boleh jadi pelajar terbaik semasa masuk kolej?
Itu betul. Dia digelar seorang genius di kawasan perumahan kami.
Kenapa dia tidak belajar dengan tekun...
sehingga jadi hakim atau pendakwa raya?
Apa yang buat dia mahu belajar perfileman di Amerika?
Saya tidak tahu.
Tapi, saya dengar...
senario yang dia tulis menang beberapa anugerah di Amerika.
Betulkah?
Seorang yang bijak boleh lakukan semuanya dengan baik.
Awak perlukan penasihat yang hebat seperti dia untuk berjaya.
Saya harap saya kenal seseorang seperti dia.
Boleh awak minta dia ambil saya jadi pelakon untuk filem dia?
Awak mahu filem dia gagal?
Awak betul. Ia tidak boleh gagal.
Bagaimana awak boleh terlibat dengan masalah begitu cepat?
Boleh kita bercakap secara peribadi?
Bagaimana dia tahu?
Siapa? Siapa tahu apa?
Brian.
Jika awak memang perlu bercerai,
awak cuma perlu curang dengan suami awak.
Apa dia boleh buat jika awak jatuh cinta dengan orang lain?
Saya ada fikir begitu.
Tapi, orang yang curang tidak boleh pohon penceraian.
(Firma Guaman Daeseung)
Jika menolak lakukan hubungan seks boleh dijadikan punca perceraian,
kenapa pula tidak mahu anak tidak boleh dijadikan alasan?
Undang-Undang Sivil jelaskan dengan komprehensif...
alasan untuk penceraian, jadi itu boleh jadi satu alasan.
Walau bagaimanapun, jika itu satu-satunya alasan awak,
susah untuk awak menang.
Bagaimana pula itu masuk akal?
Saya tahu. Ini juga mengecewakan saya,
tapi itulah realiti.
Suami awak ada apa-apa hubungan sulit...
semenjak awak berkahwin?
- Tidak. - Jika begitu,
awak tidak boleh ceraikan dia dalam masa terdekat.
Satu-satunya pilihan ialah dengan menyatakan...
yang perkahwinan awak sudah berakhir dengan bukti.
Biasanya hubungan awak perlu dalam keadaan...
begitu selama tiga tahun untuk awak buat begitu.
Ia boleh jadi lebih cepat jika awak boleh pujuk suami awak...
untuk bersetuju dengan perceraian.
Bagaimana jika awak...
berpisah sahaja?
Pindah keluar dari apartmen itu.
Cari rumah awak sendiri...
dan keluar dengan lelaki lain. Apa pendapat awak?
Saya masih berkahwin secara sah.
Siapa yang mahu ada anak dengan saya?
Itu matlamat awak? Untuk ada anak?
Jadi,
saya akan cari jalan untuk awak ada anak dengan Do Hun.
Sebaik sahaja awak hamil, apa yang dia akan lakukan?
Dia memang langsung tidak mahu anak.
- Dia juga jalani vasektomi. - Itu boleh diubah semula.
Kenapa?
Awak tidak mahu ada anak dengan Do Hun?
Awak hanya mahu berpisah?
Beritahu saya.
Awak memang mahu berpisah?
Saya tidak pasti.
Jika awak tidak pasti, jangan buat begini.
Tidak. Saya akan lakukan ini.
Kenapa mahu lakukan jika awak tidak pasti?
Jika saya bertemu dengan dia sebagai wanita lain,
saya mungkin dapat tahu perasaan dia yang sebenar.
Maksudnya awak mahu kenal diri dia yang sebenar?
Awak mahu menyamar dan tahu apa perasaan dia yang sebenar?
Apa maksud awak? Ini semua satu gurauan?
Su Jin!
(Penduduk Sahaja)
Awak buat saya tidak boleh ceraikan awak.
Cuba apa-apa sahaja.
Baiklah.
Awak lihat apa yang saya akan lakukan.
Saya akan ceraikan awak apabila tiba masanya.
Jangan berusaha terlalu keras.
Apa?
Jawab soalan saya.
Awak sedang bergurau atau apa?
Tidak.
Saya tidak tahu kenapa,
tapi saya mahu tahu...
apa perasaan dia yang sebenar.
Saya tahu apa maksud awak.
Saya boleh tolong awak.
- Betulkah? - Tapi, awak perlu bersedia.
Ada banyak yang perlu dilakukan.
Awak tulis deskripsi lukisan itu sendiri?
Nampaknya semua orang sukakannya.
- Lukisan itu juga sangat cantik. - Terima kasih.
Jadi, awak boleh jadualkan sebuah pameran?
Kami ada banyak pameran yang sudah dirancang,
jadi ia mungkin akan ambil masa.
Tapi, saya akan lihat apa yang saya boleh buat.
Boleh saya lihat beberapa lukisan asal sebelum itu?
Okey, sudah tentu.
Jalan memang sesuatu yang menarik.
Perjalanan rasa berbeza bergantung kepada jalan yang awak ambi.
Awak fikir awak guna jalan jauh, tapi awak sampai dahulu.
Awak fikir awak guna jalan singkat, tapi awak yang sampai paling lambat.
Hanya kerana jalan raya akan hilang...
tidak bermaksud yang ia tiada makna.
Begitu juga, jalan yang awak akan ambil...
juga ada maksud di sebaliknya.
Jumpa doktor awak dengan kerap.
Tuhan akan sentiasa bersama awak dalam perjalanan ini.
Ini halang pertumbuhan awak dan merosakkan gigi awak.
Jangan makan lagi, ya?
Ia sedap.
Tapi, awak tidak boleh makan ini. Ia lebih teruk daripada sampah.
- Awak ada baca "Hansel dan Gretel"? - Ya.
Siapa yang bina rumah dengan menggunakan gula-gula?
- Ahli sihir. - Betulkah?
Ini dibuat oleh orang yang lebih teruk daripada ahli sihir.
Maafkan saya.
Awak pernah cubanya?
Awak cakap ia dibuat oleh orang yang lebih teruk dari ahli sihir?
- Dan, lebih teruk daripada sampah? - Awak siapa?
Saya ibu kepada orang yang buat snek ini.
Awak lihat senarai bahan-bahan?
Ini snek rendah sodium untuk kesihatan kanak-kanak.
Bahan-bahan dipilih dengan teliti menggunakan kentang segar.
Awak siapa mahu kritik snek ini sesuka hati?
- Awak suka snek ini? - Ya.
Saya juga sukakannya.
Betul awak memang perlu dengar cakap ibu awak,
- tapi awak boleh makan ini. - Okey.
Saya tidak boleh percaya wanita ini.
Awak fikir awak sedang buat apa?
Rasa bagus dapat berjalan begini.
- Ia tidak berat? - Tidak, ia tidak mengapa.
Tangan awak nampak sama seperti suami saya.
- Bagaimana jika duduk di sini? - Baiklah.
Semenjak awak kecil lagi,
tiada banyak ahli keluarga di sekeliling awak.
Awak mungkin tidak dapat kasih sayang yang cukup semasa membesar.
Setiap kali saya fikir tentang awak,
saya rasa tersentuh.
Awak sangat bertimbang rasa,
dan apabila saya lihat betapa awak sayangkan Su Jin,
Saya rasa sangat bersyukur dan berbangga dengan awak.
Tolong jangan cakap begitu.
Walaupun Su Jin ada hati yang baik,
dia agak tidak matang untuk seseorang di usia begitu.
Saya kenal perangai dia.
Awak memang banyak bersabar dengan perangai dia.
Saya dengar yang awak tempah hotel...
dan ceriakan Su Jin semula.
Apabila awak rasa sedih dan kecewa kerana dia,
awak boleh datang beritahu saya.
Kita boleh bersiar-siar di pantai dan minum kopi.
Jika awak hadapi sesuatu yang sukar, awak boleh beritahu saya.
Jangan pura-pura yang semuanya okey.
Dan, jangan cuba uruskan semua masalah awak sendiri.
Itu maksud sebuah keluarga.
Baiklah. Sudah tentu.
Saya minta maaf.
Saya ganggu masa awak sedangkan awak sibuk.
Tidak, mana ada begitu.
Awak cuma mahu pujuk saya selepas dengar wanita itu kritik snek itu.
Itu semua salah saya.
Saya minta maaf.
Kenapa awak minta maaf?
Saya yang rasa menyesal.
Awak seperti anak saya sendiri.
Sudah tentu saya tidak boleh tahan.
Ibu jenis apa yang akan berdiam diri apabila...
seseorang kritik anak dia? Awak anggap itu ibu?
- Saya minta maaf. - Berhenti minta maaf.
Awak sangat baik dan mesra.
Mulai sekarang, saya akan anggap awak sebagai anak saya.
Awak boleh panggil saya ibu.
Baiklah, ibu.
Anak lelaki saya.
(Kesimpulan: Perceraian)
Saya suruh awak tulis maklumat ringkas. Apa ini, tesis?
Awak suruh saya tulis semua yang terlintas di fikiran saya.
Pasti banyak yang bermain di fikiran awak.
Baiklah. Pengenalan.
Ini maksudnya cara awak berdua bertemu buat pertama kali.
Menurut analisis saya, dia suka jenis yang lurus dan lemah lembut...
atau jenis yang ceria dan garang.
Awak mahu yang mana?
Dia mudah terpedaya dengan jenis baik dan cantik.
Awak pasti?
Saya bersamanya untuk 10 tahun sejak berjanji temu.
- Saya pasti. - Semua lelaki sama.
Walaupun ia dieja sebagai tidak bersalah dan cantik,
lelaki hanya suka wanita yang baik dan taat.
Saya tidak.
Saya tahu. Saya tidak taat dan tidak tahan kemarahan saya.
- Keluar! - Tidak!
Apakah itu?
Baiklah. Saya akan tampil dengan watak tidak bersalah dan cantik...
dan buat pertemuan pertama tidak dapat dilupakan antara awak berdua.
Bagaimana awak akan lakukannya?
Saya akan beri tawaran dia tidak boleh menolak.
Sama seperti baris terkenal dalam "The Godfather".
- Awak tonton terlalu banyak filem. - Keluar!
Boleh awak diam?
Kemudian, awak benar-benar boleh...
buat perkara berlaku seperti itu?
Sudah tentu. Buku ini akan siap dalam masa singkat.
"Buku"?
Buku apa?
Kami panggil "buku" senario dalam industri ini.
- Cepat. - Ya.
Inilah tempatnya.
(Klinik Perubatan Tradisional Pokok Berangan)
- Selamat tinggal. - Terima kasih.
Mari masuk ke dalam. Ikut saya.
- Do Hun. Mari pergi. - Baiklah.
Oh Tuhan.
Saya dapat rasa tenaga dan kekosongan pada masa sama.
Apakah...
Apakah ini?
Kenapa?
Ada sesuatu tidak kena dengan anak saya?
- Bukankah dia menantu awak? - Apa perbezaannya?
Bagaimana keadaan dia?
Jadi, dia ini...
Tubuhnya sihat dan penuh tenaga,
tapi pelik, saya boleh rasa kekosongan.
Saya biasanya rasa ini...
bila saya rasa nadi pesakit tua dengan Alzheimer.
Awak yang ada Alzheimer.
Awak tidak makan ubat awak pada waktu pagi, bukan?
Pasti banyak perkara...
yang membimbangkan awak kebelakangan ini.
Itu sudah tentu bagi seseorang yang kerja keras di usianya.
Tapi,
saya dapat faham jika ada banyak yang awak fikirkan.
Saya boleh bantu awak relaks dengan sedikit akupunktur.
Awak mahu buat akupunktur hari ini?
Tidak. Saya tidak suka jarum.
- Lakukan jika awak tidak sibuk. - Tidak, saya hanya akan makan ubat.
Terima kasih. Ibu, saya...
akan tunggu di luar.
Su Jin.
Ambil ini juga.
Ibu. Apakah ini?
Apa? Apa yang awak cakapkan?
Oh Tuhan. Itu mahal!
Oh Tuhan.
Saya larang awak membazirkan duit pada sesuatu seperti ini.
Bagaimana awak jumpa ia?
Brian.
Oleh kerana saya pengarah hari ini,
awak tidak boleh panggil saya Pengarah Jeong?
Tidak. Kita bersetuju saya boleh panggil awak Brian bila berdua.
Baiklah. Suka hati awak.
Senario ini kelihatan agak bagus, tapi...
tidak kira betapa mudahnya dia kepada emosi,
adakah ini akan berfungsi?
Ada perbezaan besar antara simpati dan kasih sayang.
- Bukankah begitu? - Sebab itu awak seorang amatur.
Saya suruh awak mempelajari senario juga.
Pertemuan pertama yang tidak dapat dilupakan.
Bukankah ini peraturan asas dalam filem romantis?
"Meninggalkan tanggapan pertama yang mendalam."
"Menembusi kelemahan watak." Tidak pernahkah awak lihat ia?
Sebab itu saya tidak dapat lupakan awak.
Saya rasa awak tidak boleh lupakan saya juga.
Tidak, saya dungu, jadi saya ada ingatan teruk.
Saya juga dungu, tapi saya masih suka lelaki kacak.
Itu pujian atau penghinaan?
Cakap itu sekali lagi.
Lupakan sahaja. Hanya memandu.
"Saya juga dungu, tapi saya masih suka lelaki kacak."
Saya pandai dan kacak.
Sohn Ye Rim.
Ye Rim.
- Potong! - Potong!
Saya suruh awak menangis. Adakah sukar titiskan air mata?
Berhenti menekan saya.
Bagaimana saya boleh menangis bila tidak rasa sedih?
Saya perlu menangis?
Saya tidak boleh berlakon menjadi seseorang yang menyedihkan?
Air mata seorang wanita buat seorang lelaki bingung...
dan buat dia kehilangan penghakiman seketika.
Berhenti jika tidak boleh buat. Hanya berhenti!
Kenapa awak tidak boleh menangis?
Adakah ia begitu sukar? Awak langsung tiada emosi.
Tidak.
Saya akan cuba lagi.
Boleh awak buat lebih baik? Ini peluang terakhir awak.
Jika awak gagal lagi, saya akan berhenti.
Su Jin, mari fokus dan buat dalam satu percubaan. Mari pergi!
Baiklah.
Ia perasaan itu.
Bukankah awak rasa sangat menyesal sekarang?
Awak rasa sedih?
Bukankah awak rasa sangat menyesal untuk diri sendiri?
Okey, bagus.
Kekalkan emosi itu dan mari lakukannya.
Baik, awak rasakannya.
Kini masanya.
Bersedia.
Mula.
Sedikit lagi.
Sedikit lagi keikhlasan.
Beritahu diri awak yang awak mahu menangis.
- Tidak, awak boleh lakukannya. - Keluarkan emosi.
Menangis, tolong. Awak boleh buat ini.
- Potong! - Potong!
Awak seorang pelakon yang teruk!
Pada kadar ini, awak takkan dapat bercerai.
Bagus.
- Itu ya? - Su Jin.
Ini hebat.
- Kita berjaya! - Ya, kita berjaya.
Kerja bagus.
Baiklah. Perlukah kita lihat pelan bersama?
Okey, di sini kita pergi.
Jika saya sentuh hidung saya seperti ini...
Buat okonomiyaki.
Jadi, bagaimana jika saya sentuh bibir saya seperti ini?
Set sushi?
Bila urut bahu seperti ini...
- Kerapu panggang. - Bagaimana bila saya kelip mata?
Jjampong Nagasaki.
Jika saya sentuh perut?
Perut awak?
- Apa maksudnya? - Saya mahu buang air besar.
Awak langsung tidak berubah.
Ia begitu sunyi hari ini.
Bagaimana jika kita pergi minum bersama?
Cukup, ya?
Selamat datang!
Saya akan tinggal di hospital dengan mak cik awak.
Saya kata saya boleh hantar awak.
Saya sudah telefon teksi.
Jangan lupa tentang ubat herba. Harganya mahal. Faham?
Awak dengar, bukan?
Ibu, perlukah saya jemput awak di hospital esok?
Tidak mengapa. Pastikan dia makan ubat itu.
Awak tidak perlu lihat saya pergi.
- Baiklah. Jumpa lagi. - Selamat tinggal.
Awak tahu ubat herba itu untuk apa, bukan?
Dia mahukan cucu.
Dia tidak tahu apa yang awak fikirkan.
Mari jujur. Awak tidak rasa teruk mengenai situasi ini?
Awak nampak...
buku nota saya dengan penutup kulit?
Bagaimana saya mahu tahu ia di mana?
Hei, ada apa?
Oh, benarkah?
Hospital mana?
Rumah pengebumian?
Okey, beri saya alamat.
Ia di Bucheon.
Sudah tentu saya patut berada di sana.
Baiklah. Saya akan jumpa awak nanti.
Oh Tuhan.
Awak akan menginap sana sepanjang malam?
Tidak.
Saya akan makan malam dan pulang ke rumah.
- Jadi, awak akan minum lagi? - Ya.
Mungkin.
Kenapa?
Awak mahu cakap dengan saya tentang sesuatu?
Tidak.
Tolong jangan memandu jika awak minum.
Pernahkah awak lihat saya memandu lepas minum?
Tidak pernah.
Awak biasanya tinggalkan kereta bila awak minum.
(Min Sik)
Saya ada kecemasan.
Do Hun perlu hadiri pengebumian hari ini,
tapi ia di Bucheon.
Dia tidak di sana sepanjang malam, jadi dia akan panggil pemandu.
Telefon saya bila awak baca ini.
Luruskan belakang awak. Baiklah.
Maafkan saya sebentar.
(Mesej Baru, Su Jin)
Okey, hanya satu lagi!
Kenapa ia begitu berat?
Tapi, kenapa saya?
Awak kata filem itu tidak boleh dibuat...
jika saya tidak lakonkan watak itu.
Awak mahu tahu sebabnya?
Ya.
Jadi, awak mahu makan malam dengan saya?
Panjang ceritanya.
Pasti.
Boleh awak urut bahu saya?
Tidak...
ada masalah.
Awak menggeletek saya.
Adakah ia geli? Geletek.
Oh Tuhan, awak mengejutkan saya. Awak ada kahak?
Ia presiden.
Dia suruh saya periksa awak kerana awak tidak jawab.
- "Presiden"? - Presiden Cha Yu Jeong.
Dia akan telefon Amerika jika dia tidak dapat hubungi awak.
(Saya ada kecemasan.)
Baiklah, Cik Choi.
Bos saya perlukan saya segera,
jadi mari makan malam bersama lain kali.
Pasti, awak kata ia cerita panjang.
- Mari pilih hari lain. - Baiklah.
Pilih hari paling sesuai untuk jadual awak...
dan maklum pada saya.
Baik?
Awak tahu betapa menjengkelkan Choi Seung Hyun sekarang ini?
Tapi, para pelabur masih suka dia,
begitu juga kebanyakan jenama.
Dia terkenal kerana baran dia.
Sebab itu dia kehilangan peranan dalam drama baru-baru ini.
Dia cantik. Jika dia baik juga,
itu akan tidak adil.
- Saya berhenti. - Asingkan emosi awak dari kerja.
Awak fikir saya sukakan dia, bukan?
Tidak, bukan sekadar spekulasi.
Ia fakta.
Dia belum tandatangan kontrak itu lagi.
Kami tidak dapat sebarang pelaburan atau pengedaran
tanpa tandatangan dia.
Saya tidak peduli apa awak fikirkan.
Saya akan terus memuji dia...
dan pergi lebih jauh untuknya hingga dia tandatangan kontraknya,
- jadi buat apa awak suka. - Saya berhenti.
Kemudian, berhenti!
Awak berdua, boleh awak pisahkan perasaan peribadi awak?
Apa lebih penting sekarang, syarikat atau operasi ini?
- Operasi ini. - Syarikat.
- Adakah ia syarikat awak? - Awak berdua, tolong.
Kita sedang usahakan projek khas ini bersama-sama.
Lihatlah masalah saya sekarang.
Awak tidak rasa kasihan untuk saya?
Saya berusaha sedaya upaya dengan terdesak.
Awak tidak kasihan pada saya?
Ye Rim.
Tolong bantu saya, ya?
Baiklah.
Saya akan bersabar dengan awak untuk bantu Su Jin.
Rumah Pengebumian Sowol
Saya minta maaf...
kerana cederakan awak.
Su Jin, lihat.
Jika sesiapa berdekatan panggil untuk pemandu,
lokasi orang itu akan muncul seperti ini.
Ia akan diberi kepada pemandu yang paling dekat dengan lokasi.
Dan, seperti yang awak lihat, tiada bar atau pub di sini.
Jika sesiapa di rumah pengebumian panggil pemandu,
- panggilan akan muncul di sini. - Kemudian,
jika destinasi adalah kejiranan saya...
Bingo. Ada kemungkinan 99.9 peratus ia suami awak.
Baiklah.
(Jangan minum dan memandu. Panggil pemandu.)
Terima kasih.
Makan makanan juga.
Bos awak memanggil.
- Matikan panggilan. - Baiklah, matikan.
Bagus.
Serius?
Baiklah.
Oh Tuhan, ini tidak masuk akal.
Tiada perkhidmatan pemandu di kawasan ini kerana sangat jauh.
- Tanya kakitangan di sini. - Sudah, tapi harganya mahal.
Betulkah? Jika tahu begini, lebih baik berkongsi kereta.
- Adakah sukar dapatkan pemandu? - Ya, sangat susah.
Apa yang patut kita lakukan? Oh Tuhan.
(Hubungi Pemandu)
(Hubungi)
(Terima, Tolak)
Oh Tuhan, itu Do Hun.
- Apa patut saya buat? - Tekan "Terima".
Apa pula sekarang?
Saya perlu pergi menjemputnya sekarang, bukan?
Bersedia cepat, Su Jin.
- Baiklah. - Awak boleh melakukan ini.
- Saya pergi dahulu. - Awak boleh melakukan ini.
Saya dapat pemandu.
- Apa? - Sudah dapat? Untuk 30 dolar?
- Begitu cepat. - Oh Tuhan, itu mengagumkan.
- Aplikasi apa awak gunakan? - Awak semua, saya pergi dahulu.
Baiklah. Saya sangat cemburu.
Semua nasib saya baik saya terbuang dengan perkara-perkara bodoh begini.
Helo? Oh ya. Saya mahu keluar sekarang.
- Awak semua, saya pulang dahulu. - Pulang ke rumah dengan selamat.
- Helo? - Ini pemandu awak.
Saya berada di tempat letak kereta sekarang.
- Oh, ya. - Awak yang di hadapan kereta?
- Ya saya. Di sini. - Baiklah.
Saya tidak tahu saya akan mendapat pemandu wanita.
- Helo. - Hai.
Baiklah.
- Helo. - Ini pemandu awak.
Saya berada di tempat letak kereta sekarang.
- Oh, ya. - Awak yang di hadapan kereta?
- Ya saya. Di sini. - Baiklah.
Saya tidak tahu saya akan mendapat pemandu wanita.
- Helo. - Hai.
Awak memang selalu pandu kereta ini?
- Awak nampak sudah biasa pandu. - Betul.
- Awak mahu saya taip alamat? - Tidak mengapa.
Awak tahu di mana rumah saya?
Saya akan bertanya bila sudah semakin dekat nanti.
Apa itu?
Dia seperti menyerupai seseorang.
- Apa? - Tiada apa-apa.
Mari pergi.
Saya nampak kereta awak.
Bertenang.
Awak sudah bersedia?
Mari mulakan.
Apa? Apa yang baru sahaja berlaku?
Awak terlanggar kereta hadapan?
Saya minta maaf.
Awak tidak apa-apa?
Ya, saya tidak apa-apa.
Jika begitu, jangan risau.
Saya minta maaf.
Hei.
Awak tidak mahu keluar? Keluar sekarang!
Awak nampak itu?
Oh Tuhan.
- Awak pasti awal ada insurans? - Ya.
Saya tidak boleh bekerja melainkan saya bekerja.
Segala-galanya baik-baik sahaja kecuali ada calar sedikit.
- Kenapa tidak awak biarkan sahaja? - Awak fikir begitu?
Jika begitu, saya akan dapatkan laporan perubatan dan hubungi polis.
Tidak, encik.
Jika saya dikenakan penalti, saya tidak boleh bekerja lagi.
- Tolong saya sekali ini. - Apa yang awak cakapkan?
Pemilik kereta yang tidak mahu itu.
Bukannya saya tidak mahu.
Saya minta maaf.
Ia tidak kelihatan seperti awak tidak cedera serius.
- Baiki kereta awak... - Hentikan.
Saya akan hubungi polis sekarang.
Hei.
- Saya kata, saya minta maaf. - Tolong lepaskan saya.
Tolong, ini sekali sahaja.
Helo.
Lepaskan saya untuk sekali ini.
Kami sudah selesai mengambil gambar.
Kami juga periksa rakaman kotak hitam kereta.
- Ini memang perlanggaran belakang. - Saya minta maaf.
Awak pemilik kereta,
- dan awaklah pemandu? - Itu betul.
Biar saya lihat lesen memandu awak untuk mengesahkan pendaftaran.
Awak ada insurans, bukan? Berikan nombor insurans awak.
Ini.
Nama pemandu, Cha Yu Jeong.
Nombor pemastautin, 850601...
2030332.
Nombor insurans, 013-21...
dan 557834.
Ini dia. Sudah didaftarkan.
Baiklah.
Kereta itu juga kereta palsu?
Saya fikir itu kereta sebenar.
Bagaimana saya boleh pinjam kereta syarikat insurans sebenar?
Nasib baik, filem seterusnya mengenai jurujual insurans.
Jadi, saya pinjam beberapa alat.
Apa pun, terima kasih.
Itu lakonan yang hebat.
Saya tidak pasti jika ini benar-benar bagus.
Sudah tentu, penyamaran adalah perkara yang buruk.
Tapi, ini untuk tujuan yang baik, jadi jangan risau.
Jika ada masalah, saya akan bertanggungjawab.
- Terima kasih. - Baiklah.
Awak boleh tukar di dalam kereta di sana.
- Baiklah. - Terima kasih.
Terima kasih.
Su Jin, bagaimana?
Jangan biarkan saya mula. Saya sangat gementar tadi.
Su Jin, awak minat berlakon?
Semasa awak tunjukkan wajah sedih tadi,
itu buat saya terkelu.
Reaksi yang benar-benar menakutkan.
Dia akan percaya yang saya ini orang lain sekarang, bukan?
Sudah tentu. Senario saya ciptakan sangat kukuh.
- Betul, Ye Rim? - Ya.
Semalam awak pulang lewat.
Ya, ada sesuatu terjadi.
Kenapa awak memandang saya?
Awak langsung tidak hantar pesanan mesej.
Awak sudah berhenti ambil berat sekarang?
Siapa awak mahu katakan itu kepada saya?
Bukankah awak yang tidak pernah peduli?
Saya fikir awak boleh ambil cuti sakit selama tiga bulan.
Kenapa? Ada seseorang sakit?
Bukan, cuma segalanya rasa tidak betul.
Saya mempertimbangkan untuk cuti semasa berpura-pura sakit.
Bagaimana saya mahu memohon cuti?
Sekarang ini, awak boleh kehilangan pekerjaan...
semasa bercuti.
Saya harap saya dapat lupakan semua masalah juga.
Berapa banyak yang awak bayar jika memohon bersara sukarela?
Awak salah seorang pekerja terbaik. Kenapa awak berkata demikian?
Ini kerana hidup saya sudah teratur.
Lebih baik pergi semasa semuanya sedang berjalan lancar.
Walaupun saya tumpukan seluruh hidup kepada syarikat,
akhirnya saya tetap akan diabaikan.
Tapi, isteri awak juga menjana pendapatan lumayan,
dan awak tiada anak-anak, jadi tidak masalah jika berhenti.
Tapi, saya ada dua orang anak, jadi perlu bertahan selagi boleh.
Saya cemburukan awak.
Helo.
Saya pemandu Cha Yu Jeong yang semalam.
Saya ada datang ke bengkel.
Mereka cadangkan untuk tukar bampar, tapi saya tidak mahu.
Mereka hanya tampal calar...
dan bayaran 150 dolar untuk kos pembaikan.
150 dolar?
Ini nombor akaun bank saya. Awak boleh hantar duit di sini.
Pemilik kenderaan yang rosak...
perlu tempah bampar dari luar negara...
dan saya perlu membayar yuran sewa kereta buat masa ini.
Saya minta maaf.
Saya sedang menulis sesuatu sekarang,
jadi bila saya tandatangan kontrak, saya akan hantar duit kepada awak.
- Menulis? - Sebenarnya,
saya seorang penulis senario.
Walaupun belum ada karya saya yang dijadikan filem lagi.
Sebab itulah saya bekerja separuh masa pada waktu malam.
Saya akan berputus asa dalam melukis...
dan cari kerja sekarang.
Su Jin.
Lakukan apa yang awak mahu lakukan.
Tapi, jangan sia-siakan bakat awak...
hanya kerana awak mahu mencari kerja lain.
Jangan berputus asa pada lukisan.
Baiklah, kalau begitu.
Tiada bezanya jika saya membaiki kereta.
Awak tidak perlu risau.
- Baiklah. - Tidak.
Saya tidak minta simpati.
Saya akan bayar semula. Saya perlukan sedikit masa lagi.
Tidak, tidak mengapa.
Lupakan sahaja, dan semoga berjaya dalam karya.
Saya minta maaf. Saya perlu ke tandas.
Ya, ibu. Apa yang awak mahu?
Awak ingat beg berjenama yang awak beli tahun lepas?
- Ya. Kenapa? - Saya ada rancangan petang ini.
Biar saya pinjam beg tangan awak untuk malam ini.
- Baiklah. - Di mana awak letak?
Di dalam almari. Saya sibuk, jadi mari cakap nanti.
Baiklah.
(Maafkan saya, saya ada rancangan lain.)
(Permohonan Perceraian oleh Perjanjian Bersama)
Ibu. Di mana awak sekarang?
Sudah sampai?
Ibu, dengarkan ini.
Saya tidak boleh benarkan awak pinjam beg itu, jadi jangan sentuh.
Tidak. Saya perlukannya malam ini, jadi awak tidak boleh ambil kembali.
Tidak boleh. Jangan fikir mahu menyentuh.
Ibu?
(Anak Saya)
Nombor yang anda dail tidak dapat dihubungi.
Tuan, saya minta maaf, tapi boleh awak pandu lebih cepat?
Tidak guna.
Mari lihat.
Di mana?
Di mana dia letakkan? Oh Tuhan.
Sebentar.
Ibu!
- Awak terkejutkan saya. - Bila awak sampai?
Awak tahu berapa banyak yang telah saya lakukan untuk awak?
Tapi, awak tidak boleh pinjamkan beg tangan itu?
Sanggup awak?
- Ambil ini. - Lupakan sahaja, si teruk!
Ibu, ambil sahaja beg tangan ini.
Lupakan sahaja.
Ada sesuatu yang terjadi?
Tidak, tiada apa-apa.
Saya mahu makan malam dengan kawan dan tidur di rumahnya malam ini.
- Ambil ini. - Lupakan sahaja.
- Selamat tinggal. - Ibu.
- Kenapa dengan dia? - Itu bukan urusan awak.
Kenapa awak pulang awal?
Saya ada mesyuarat di luar, dan terus pulang ke rumah.
Salah jika saya pulang awal? Kenapa awak marah?
Saya tidak marahkan awak, jadi jangan risau.
(Maafkan saya, saya ada rancangan lain.)
(Bayu Yang Bertiup)
Awak pernah datang ke hotel ini?
Tidak.